Ondernemers met Vitesse: Jozefien Daelemans – Charlie Magazine

charlie

Een artikel schrijven over Jozefien, de bezielster van Charlie Magazine, is best wel een uitdaging. Zelf is ze in haar schrijfselen steeds scherp en to the point, wat scheef zit weet ze tot op het bot te fileren. Dat intimideert mij een beetje, maar onterecht want ze strijdt steeds met open visier.

Het is net dat open visier en die sterke overtuiging die haar de kracht geven om ons iets te vertellen. Met name dat er iets fout is met onze media, en vooral dat het beter kan. Wat we dagelijks voorgeschoteld krijgen in ‘de boekskes’ of online wordt al te veel gedicteerd door commerciële belangen waardoor de essentie van het verhaal verloren gaat. Meer nog, verhalen worden misbruikt om ons als consument in een richting te sturen die we niet altijd willen. En dat blijft niet zonder gevolgen voor de mentale gezondheid van ons allemaal.

Als ik aan de slag ga met ondernemers dan is de eerste vraag die ik stel steeds: waarom? Waarom wil je dit gaan doen? Waarom wil je ondernemen? Voor velen is deze vraag een verrassing en is het even zoeken naar het juiste antwoord. Niet zo bij Jozefien, haar missie is duidelijk. En dat geeft haar energie.

Vitesse-37-charlie

Die energie kan ze best gebruiken want op boxen tegen de klassieke media en tegelijk een business model uitvinden dat werkt in een digitale wereld is geen sinecure. Gelukkig is ze niet alleen, er is het prettig gestoorde Charlie Team dat hetzelfde enthousiasme tentoon spreiden: Louise – gets shit done – Vanderputte leidt alles in goede banen qua marketing, redactie en events. Bosslady Selma Franssen is chef redactie van dienst die de puntjes op de i zet en mee nadenkt over digitale strategieën. En een team van meer dan 30 enthousiaste auteurs en fotografen staat als één man (of vrouw) achter hen om hun missie uit te bouwen.

Wat begon als een verzameling knappe artikels is ondertussen uitgegroeid tot een volwaardig digitaal ecosysteem. Het online magazine vormt een rijk geheel van tekst, beeld en video, de sociale media zijn de perfecte honingpotten die bezoeker naar de site trekken en het team heeft ondertussen een onnavolgbare know-how over haar doelgroep uitgebouwd. En dan zijn er natuurlijk nog de bookzines die twee keer per jaar het beste van Charlie magazine op papier brengen. Deze mix, en nog veel meer, getuigen van de creativiteit en het doorzettingsvermogen van Jozefien en haar team bij het bouwen van hun bedrijf.

Hoe zit het nu met Charlie Mag een klein jaar na de uitreiking van De Vitesse? Met hulp van twee investeerders gaat het team vanaf september een versnelling hoger. Samen gaan ze het magazine nog meer uitbouwen tot een steeds grotere community van gelijkgestemde zielen door middel van events, lezingen en producten. En daar stop het niet bij. De ambitie om de community nog groter te maken, maar steeds trouw te blijven aan de Charlie waarden en missie, blijft duwen. Kwaliteit en authenticiteit blijven bieden, zowel online, in print als live op events, daar gaat het om. De grote droom is om ook video’s te maken in dezelfde filosofie en doorbreken in Nederland staat ook op het to-do-lijstje.

“Hoe wordt alles gemaakt en wie betaalt de rekening wanneer iedereen het vanzelfsprekend blijft vinden dat online media gratis is?”

Wat kunnen de lezers van deze blog doen? Lees de artikels, koop een bookzine of word lid, if you like what you read. Maar bovenal: sta wat meer stil bij de media die je elke dag consumeert. Hoe eerlijk is die en in welke mate bepalen de beelden die je ziet en de dingen die je leest je wereldbeeld? Hoe wordt alles gemaakt en wie betaalt de rekening wanneer iedereen het vanzelfsprekend blijft vinden dat online media gratis is? Dingen waar we bewuster mee zouden moeten omgaan.

Ondernemers met Vitesse: Jeroen Janssen – Happy Volcano

N°8 in de serie DE VITESSE laureaten

happyvolcano-2Je creatief laten gaan en een eigen game ontwikkelen is de droom van elke game developer. Zo ook bij Jeroen Janssen, met zijn team is hij steeds op zoek om zijn creatief ei kwijt te geraken in Happy Volcano game creaties. Het liefst volledig onafhankelijk, maar een spel lanceren betekent naast hard werken ook een beetje hopen op commercieel succes. Want het aanbod aan games is zo groot dat een geniaal idee en een knappe marketing campagne niet volstaan om succes te garanderen. Om dat risico af te dekken voor het bedrijf richt Jeroen zijn creatieve pijlen ook op commerciële projecten waar ze games maken in opdracht. En het is net die balans vinden tussen de twee types projecten die voor hem een stimulerende uitdaging is. Maar de grootste kick krijgen zij bij Happy Volcano natuurlijk nog altijd uit lanceren van het een spel: Ready? Go! The Game is ON!

In zijn werk naar bedrijven toe streeft Jeroen met zijn team naar betaalbare oplossingen die bedrijven toelaten een eigen game naar buiten brengen. Geen betere manier om je merk krachtig naar buiten te laten komen dan in een game.

Bij Happy Volcano mikken ze daarom volop op creativiteit en originaliteit om het verschil te maken. Ingebed in een breder aanbod leveren ze zo succesvolle projecten op voor klanten, en kunnen ze ook op strategisch vlak mee nadenken over business modellen op basis van games.

 

Vitesse-2-bart

Jeroen op de rug gefotografeerd, aandachtig aan het luisteren naar Bart (foto: Maarten Mellemans)

Jeroen en zijn team hebben voorlopig nog een ‘day-job’ in de creatieve sector, het is een beetje wachten op de grote doorbraak om full time voor game development te gaan. Dat is trouwens de grote ambitie: 100% focus op games. En dat in eigen games of voor klanten, altijd de lat een beetje hoger leggen.

 

Hoe kan je Happy Volcano helpen? Laat eens een game door hen ontwikkelen, maar vooral: koop nu Lava Fever in de app store.

Ondernemers met Vitesse: Chris Dheere – Geoview.be

N°7 in de serie DE VITESSE laureaten

geoviewChris is een echte doe-het-zelf ondernemer. Heeft een slim idee, spendeert al zijn vrije tijd om het te bouwen, stapt er mee naar potentiële klanten en verkoopt. Meer moet dat niet zijn.

Met een job voor een klant in Brussel en een huis in de Vlaamse Ardennen spendeerde Chris uren op de trein, gefascineerd naar buiten turend naar het voorbij razende landschap. Typisch voor zo’n steeds terugkerende trajecten is dat je steeds meer details op slaat in je geheugen. En op een dag verandert er iets en dan heb je het gezien. Dat geldt dubbel voor Chris die ooit topografie (landmeten) als vak koos en dagelijks bezig is met het in kaart brengen van de wereld. En dan ontmoet hij een landmeter die dagen spendeert aan het opmeten van industrie terreinen terwijl de mannen van Telenet de situatie in kaart moeten brengen wat verderop en Eandis hetzelfde aan het doen is. Wat een tijdverlies.

En dan gebeurt het wonder van het menselijk brein. Zou het een idee zijn om vanuit een reeks voertuigen regelmatig – zelfs constant – video opnames te maken van de plekken waar die langs komen. Je legt de locatie en het tijdstip van de opnames vast en organiseert ze in een soort private Google streetview. Een perfect en eenvoudig consulteerbaar logboek van veranderingen langs de weg of het spoor. Hoe zag het trottoir er uit voor het werd opengegooid voor het repareren van een nutsvoorziening? Waar staat die nieuwe seinpaal langs het spoor precies? Hoe zit de layout van dat industriepark er alweer uit? Allemaal vragen waarop je een snel en eenvoudig antwoord krijgt als je Geoview gebruikt.

Chris is ondertussen een flink eind verder met zijn oplossing. Het “Minimal Viable Product” werd aan de eerste stress-tests onderworpen en is nu klaar voor en de roll-out. Mogelijke klanten zijn in de eerste plaats ‘business to business’ zoals aannemers, nutsmaatschappijen, landmeters, verzekeringsmaatschappijen. Maar ook de transportsector of toeristische sector kan voordeel halen door Geoview te gebruiken. Voor aannemers en de nutsmaatschappijen is de winst onmiddellijk zichtbaar. Geen tijdverlies meer met het verzamelen, organiseren en rapporteren. Het proces is bijna volledig geautomatiseerd. Iets wat vroeger ettelijke dagen in beslag nam, is teruggebracht naar een paar uur.

Het Geoview team is ondertussen 6 man sterk, vooral ontwikkelaars die werken aan de verschillende onderdelen van de oplossing. Naast een soliede back-office en een web interface werken ze nu ook aan een mobiele toepassing die ‘site inspectors’ toelaat meteen de geïnventariseerde data vanop de werf door te sturen. Er is ook een CAD-plugin die het mogelijk maakt voor studiebureau’s om het fotomateriaal meteen in hun teken omgeving te integreren. Een product dus dat klaar is om internationaal klanten aan te trekken, daarom ook beschikbaar in het Nederlands, Engels en Frans.

Ben je zelf actief in de bouw- of nutssector? Dan moet je Geoview vandaag nog bekijken, Chris kan alle hulp in de verkoop gebruiken. En wie geboeid is door deze technologie moet zowieso langs gaan op de site om één en ander te testen. Zeker wanneer straks de mobiele app beschikbaar is.

What I learned at Launch Incubator in San Francisco

maxresdefault

forgot to take pictures, so this will have to do🙂

Last July, while rain was pouring down in Belgium, I had the opportunity to spend a few days in sunny San Francisco. The first objective of my trip was to start building a network on the US West Coast. Something that can come in handy when some of the startups I help, want to expand in that direction. The opening of “Atelier in the bay”, Belcham’s coworking space for Belgian companies in San Francisco, was the perfect starting point for that.

Attacking a 9 hour time difference is not something you do just for fun. So in an effort to make the most out of my trip I contacted Jason Calacanis. I’ve been – digitally – following Jason for a number of years and I truly appreciate the mixture of bluntness, wit, insight and vision which are always grounded in solid experience (in life and in business). Opinionated is the least you could call him, but his claims are so powerful because they stem from a true conviction. His brain seems to process every experience in life into a yardstick for the future. Or simply put, he constantly tries new stuff, learns from it and moves on. And that’s what makes a great entrepreneur.
It took a bit of ‘growth hacking’ to contact Jason, but I did manage to spend an afternoon with him during a Launch incubator session. Launch incubator is Jason’s personal incubator where he preps startups (post-MPV) for launch and growth. The afternoon consisted of presentations (3 min) by each of the startups, feedback and voting by the VC’s present (so I was a San Francisco VC for 3 hours 😃 ), an update from one of the alumni (which happened to be Craig Zingerline from Votion, in which I made a small investment through Jason’s Angellist syndicate) and a stunning presentation about acquisition metrics for SaaS companies by Andy Artz from Social Capital.
My take-aways are not novel or revolutionary, but the experience did strengthen some of the convictions I already had. Here they are:
  1. US/San Francisco startups don’t have ideas that are better or more innovative than what we see in Europe or Belgium. One of the concepts (Betagig) is even based on a model that exists in France. To my shame I must admit I didn’t know it. One thing incubee’s have in common: all of the startups had a well thought-through offering, business model and pitch. That is something we in Belgium can still improve on.
  2. Clearly the commitment of the people I met is on average a lot higher than what I’m used to seeing at home. None of them was ‘trying to get something going while keeping another job alive’. They are all laser-focused on a clear mission to make their plan work within a certain timing. If that doesn’t work they’ll probably switch back to different mode of working (consulting or working at a company) until they feel the time is right to give it another go. So it’s like hopping from one train to another when needed, rather than constantly changing lanes in an attempt to start a company and keep some kind of a salary.
  3. Startups are not about IT alone, they are about science, technology and innovation. There is no need to have an app or a cloud application to be considered an entrepreneur. As an example, one of the teams in the incubator is working on an innovative housing solution. Which brings me back to the definition of entrepreneurship I used before: doing something new and learn from it.
  4. Finally Jason proved again that success in business is about people. The incubator coaches a maximum of 8 people at a time, allowing for a lot of high quality human interaction with Jason and the mentors. Feedback is given from person to person which means it’s customised to the needs of the entrepreneur and of high quality and relevance.
So I did not only meet Jason but also got to talk with some bright people, an afternoon more then well spent. Thanks Jason (and Jacqui) for having me!

Ondernemers met Vitesse: Seppe Koop – Falkman

N°6 in de serie DE VITESSE laureaten

FalkmanVogelverschrikkers, ze maken al eeuwen deel uit van ons ruraal landschap. Elke boer en tuinder zoekt creatieve manieren om hongerige vogels weg te houden van de landerijen. Met meer of minder succes, maar altijd ambachtelijk. Dat kan beter, dacht Seppe Koop die reeds lang gepassioneerd is door drones. Maanden van creatief denkwerk en knutselen later werd zijn geesteskind geboren: een artificiële valk die met drone-technologie over de velden vliegt om zo vogels af te schrikken.

Als je Seppe ziet binnen wandelen met zijn prototype dan besef je maar pas hoe groot een valk wel is eens die haar vleugels heeft uitgespreid. Wat ook opvalt is de zorg die er besteed werd aan de vormgeving, vogels zijn slim en wennen snel aan een namaak valk die er niet 100% uit ziet als een echte vogel. En dat geldt meteen ook voor de manier waarop de drone-vogelverschikker zich gedraagt in de lucht. Het volstaat niet om standaard rondjes boven een veld te vliegen, neen het toestel moet vliegen als een vogel.

falkman-bird

Al die kennis vergaarde Seppe door studie en tal van veld testen, en dat zorgt steevast voor mooie beelden. Je kon Falkman dan ook zien in het Canvas programma ‘Het eerste kwartaal’. De laatste tijd is het echter wat stil rond Falkman. Zoals veel startups is Seppe op zoek naar investeerders om een volgende stap te nemen met zijn project. En dat vraagt tijd en energie. Het is de bedoeling de drone met een app aan te sturen en de ontwikkeling daarvan kost flink wat centen.

Seppe is er rotsvast van overtuigd dat dit product de énige echt werkende vogelverschrikker is en dat er een plaats is in de markt hiervoor. Daarom werkt hij momenteel aan een andere drone start-up (www.kopterman.com), dat moet hem toelaten voldoende fondsen bij elkaar te krijgen om met Falkman straks weer een stap te zetten.

Vandaag is Seppe vooral op zoek naar een 3e teamgenoot die kan programmeren. Ben je dus een programmeur met een passie voor luchtvaart of drones? Ken je zo iemand? Neem dan zeker contact op met Seppe.

Werken voor een startup, voor- en nadelen

Ik werd deze week door een journalist gevraagd om input te geven voor een kritisch artikel over ‘werken voor startups’. Een stuk dat zou verschijnen in opvolging van het boek van Dan Lyons over werken in een startup in de VS. Omdat de journalist natuurlijk niet de ruimte heeft om mijn volledige blabla over te nemen (en dat is ook niet de bedoeling) heb ik de antwoorden op zijn vragen hieronder overgenomen.

1) Klopt het volgens u dat werknemers bij startups vaak zeer lange werkdagen moeten maken, in ruil voor een zeer mager loon?

Deze vraag komt rechtstreeks uit het recent verschenen boek, en dat zal voor een deel wel kloppen. We mogen echter de Amerikaanse situatie niet 1 op 1 copiëren naar Europa. In de US, zeker in de hype-zones Silicon Valley, New York & Massachusetts, wordt op een andere manier verloond. Je moet om te beginnen al een combinatie maken van vast loon en deelname in aandelen. Ook wat werkuren betreft is de situatie niet helemaal vergelijkbaar.
Maar laat ons dan eens kijken naar de realiteit bij ons.
– De meeste startende bedrijven zullen per definitie geen grote betalers zijn omdat ze eenvoudigweg weinig geld hebben. Ook de ondernemers zelf betalen zichzelf geen of een heel laag loon uit om het bedrijf van de grond te krijgen. Wie snel met een dikke bedrijfswagen wil rijden moet dus inderdaad niet bij een startup gaan werken.
– Anderzijds is het dan weer net heel motiverend om aan een nieuw idee te kunnen werken, en daarop ook daadwerkelijk impact te kunnen hebben. In een klein team heb je als individu meer impact dan in een mega-organisatie. Gevolg daarvan is natuurlijk dat mensen gemakkelijker lange dagen werken en ook in het weekend met plezier een tandje bijsteken. En na een tijdje wordt dat ook van iedereen verwacht in de organisatie, ook als je vriendin jarig is of al je vrienden op een zonnig terrasje zitten.

Samengevat: Laat twee keer de ‘zeer’ uit je vraag en dan is het antwoord: ja bij veel startups in Europa is dat ook zo.

2) Hoe slagen startups er in om desondanks aantrekkelijk te blijven?

Zoals hierboven al aangegeven is het intrinsiek motiverend om mee te kunnen bouwen aan een ambitieus project en daar ook nog concreet het resultaat van te zien. Daarnaast zie ik nog twee redenen:
1. Startups werken voor hun key-medewerkers met aandelen (of opties) om mensen te binden. Dat is een objectieve reden om voor een startup te kiezen. Op korte termijn brengt dat niets op, maar om lange termijn is dat misschien een lotto ticket (of toch een mooie bonus). Maar de kans is tamelijk klein dat dat gebeurt (zie volgende vraag).
2. In startups heerst in veel gevallen een millennial-vriendelijke cultuur. Een goede ondernemer, die zelf in veel gevallen tot die generatie behoort, heeft oog voor wat zijn teamleden belangrijk vinden. Dat gaat van een drink op vrijdag, over een ping-pong tafel in het kantoor tot en met de waarden die het bedrijf aanhoudt (ecologisch, sociaal verantwoord, …). Zo kiezen jonge mensen bewust voor bedrijven met een diep “doel”, bedrijven die iets willen veranderen in de wereld op een positieve manier. Je zou het zingeving kunnen noemen.

3) Loopt een avontuur bij een startup niet vaak op een ontgoocheling uit, omdat onvermijdelijk maar een klein deel succesvol wordt?

Ja, dat is zo. En er gaan ook steeds meer stemmen op die dat aanklagen. We zien ook dat klassieke spelers in die sector aan de verkeerde kant duwen. Ze pushen de startups om zo snel mogelijk zo veel mogelijk geld op te halen om daarmee hun virtuele waarde te boosten naar de volgende financieringsronde toe. Dat leidt tot een gigantische verspilling van financiële middelen (de funding hype) maar ook van menselijk kapitaal. Getalenteerde mensen worden over het randje geduwd en men hoopt dat ze leren vliegen onderweg naar beneden. Er ontstaat nu gelukkig stilaan een nieuwe cultuur waarbij mensen begeleid worden in hun groei naar ondernemerschap. Op die manier kunnen we op een veel efficiëntere manier innoveren en stijle ambities waarmaken. Een goede mentor springt mee en legt onderweg uit hoe je best je vleugels uitslaat.
Aan het einde van de rit zullen er nog altijd maar een beperkt deel van de ondernemers slagen van de eerste keer, dat is inherent aan ondernemen. Maar als je na een mislukt project opnieuw kan starten zonder veel kleerscheuren, dan maak je met de opgedane kennis meer kans op succes de volgende keer.

4) Verschuilen startups zich niet vaak achter een façade van marketingtaal om zichzelf succesvoller en aantrekkelijker voor te stellen dan ze zijn?

“Fake it until you make it” is een credo dat in startup middens gehoord wordt, maar ze hebben dat ook maar opgepikt van andere – klassieke – bedrijven. Het is niet gemakkelijk om en bedrijf zonder referenties van de grond te krijgen, dus de neiging om het verhaal met een pak extra saus te serveren is groter bij startups. Maar hier zie ik andermaal een groot verschil tussen Europa en de VS. Aan de andere kant van de oceaan wordt er altijd meer overdreven, zeker bij de gehypedte startups. In België zie ik die niet zo veel verschijnen, wij hebben dan weer net iets te weinig fierheid over wat we gerealiseerd hebben waardoor we de waarde eerder ‘undersellen’.
Maar finaal worden de medailles aan de eindstreep afgeleverd, dus een ondernemer die substantieel meer beloofd dan wat zij ooit kan waarmaken zal geen duurzaam bedrijf uitbouwen.

Hierbij nog even een link naar het artikel in Apache: https://www.apache.be/2016/05/20/achter-de-facade-van-de-start-upcultuur/

Ondernemers met Vitesse: het Jaswig team

N°5 in de serie DE VITESSE laureaten

jaswig-logoWat gebeurt er als je 6 creatieve vrienden met oog voor design samen rond een tafel zet? Dan ontstaan er ideeën om samen iets te gaan doen. En een probleem dat iedereen in de groep deelde was het sedentaire bestaan van wie op kantoor werkt. Tot 13 uur per dag stil zitten, dat is niet gezond en fnuikt je dynamiek. Gezonder, slimmer, dynamischer en met meer oog voor de wereld rondom je werken, dat is wat het Jaswig team voor ogen heeft.

Concreet resulteerde de gecombineerde hersengolven tot een unieke werktafel die eenvoud en gebruiksgemak inpast in de noden van de moderne mens. Een ‘standing desk’ die eenvoudig verplaatsbaar is en in een wip kan aangepast worden in hoogte. Geproduceerd dicht bij de consument en gemaakt van duurzaam en eerlijk materiaal.

jaswig-productuse

De Kickstarter campagne waarmee de eerste Jaswig serie gelanceerd werd was dan ook een instant succes. 350 stuks gingen in geen tijd de deur uit, de productie kon op volle toeren beginnen draaien. Ondertussen hebben de standing desks hun weg gevonden naar de respectievelijke ‘early adopters’, en is de zoektocht naar de meer en terugkerende klanten volop bezig. Worden het scholen of eerder individuele kopers, professionelen of huisvaders … allemaal vragen waar het team een antwoord op moet zoeken. Oh ja, en dat alles in zowel Europa als de VS, want het team zit deels in België en deels in Cleveland, USA.

Zo’n crowdfunding campagne is het ideale startpunt voor wie een MVP op punt wil zetten. Op basis van wat het team geleerd heeft hebben ze nu finaal het design kunnen vastleggen. En dan kan de marketing écht starten. Het merk heeft nog wat werkt nodig en er moeten natuur zoveel mogelijk mensen bereikt worden zodat ze het leren kennen. De uitdaging voor communicatie naar de klanten toe is dubbe. Ze moeten de mensen niet enkel overtuigen om af en toe recht te staan maar mensen moeten het meubel ook online kopen.
Verder is er ook een ‘dubbele’ markt, met name België en de Verenigde Staten. Elk krijgt een eigen strategie, in België wil het team focussen op de bedrijven markt, in de VS willen ze dan weer een graantje meepikken van de gigantische markt van particuliere klanten die daar ligt.

En met dat laatste kunnen de lezers van deze blog een handje helpen. Mathias en John gaan in juni naar New York om daar connecties te leggen met als einddoel een effectieve campagne te starten in september! Heel spannend dus. Maar in deze grote stad is Jaswig maar kleine speler, dus elke verbinding of afspraak is een stap dichter naar succes. Dus, all hand on deck, doorgeven die contacten!